Eğitim Sistemi Makalesi

Türkiye de eğitim ile ilgili son yıllarda yapılan çalışmaların pek bir sonuç vermediğini görmekteyiz. Çocuklar deneme tahtası gibi kullanılmakta velilerin kafası ise son derece karışmaktadır.
   
 Yapılandırmacı yaklaşım ile öğrenciler pasif durumdan çıkıp aktif hale getirilmeye çalışılmaktadır. Eski sistem öğretmen-öğrenci modeli değiştiriliyor.  Sınav sistemleri ile her geçen gün oynanmakta ve eğitim daha kaliteli hale getirilmeye çalışılmaktadır. Bütün bunlardan şuan bir sonuç elde edilmese de uzmanlar ileriye dönük önemli sonuçlar beklemektedirler.
   
 Eski sistemle yetişen öğrenciler şimdi ki yeni nesli oluşturmaktadır. Yetişen neslin ise nasıl olduğu ortadadır. Kendine güvenmeyen, başarılı olacağına inanmayan karamsar bir dolu insan... Ancak şimdi çocukların kendine olan güvenleri ön plana çıkarılarak keşiflerle bir şeyler öğretilmektedir. Çocuğa bilgi hemen hap gibi yutturulmadan öğrenciye ip uçları verilerek keşif yani buluş yolu ile öğrenme stratejisi kullanılmaktadır. Öğretmen eskiye göre daha pasif öğrenci daha aktif hale getirilmektedir.  Fakat eski sistemde yetişen bu öğretmenlerin çocuklara bu yaklaşımı nasıl ve ne derece uygulayabildikleri muammadır.
   
 Bütün bu çabalar ve elimizdekileri değerlendirdiğimizde eğitim için hiç olmazsa bir şeyler yapılmaktadır. Eminim ki bu çabalarla ileride yetişen nesil daha aydın fikirli ve daha eleştirel olacaktır.  Bir şeye körü körüne bağlanmayan her konuyu eleştirip tartan, inceleyen, karşıt görüşe hoşgörü ile yaklaşan nesil yetişecektir. Daha aktif kendinden emin adımlarla yürüyen, ayakları yere sağlam basan bireyler için güzel yarınlar için eğitim şart ancak düzenli, sistemli, ezbere dayanmayan eğitim...