Kobi Makalesi

KOBİ kavramı, küçük ve orta ölçekli işletmelerin çeşitli kredi, eğitim, bilgi ve danışmanlık hizmetlerinden düşük bir bedelle veya bedelsiz olarak yararlandırmak maksadı ile çeşitli kanunlar ve Bakanlar kurulu kararları ve tebliğler diğer devlet kurumlarınca desteklenmesi için oluşturulmuş işletmeleri kapsayan isimlendirilen kuruluşlardır.
Ülkelerin gelişmişlik düzeyi ve sektörün yapısı KOBİ tanımını direkt olarak etkilemektedir. Bir işletmenin KOBİ olarak tanımlanması bir çok kritere bağlanmış burada da bir ahenk ve standart teşkil edilememiştir. Devlet kurumları burada istihdam edilen personel sayısından, satış net rakamlarına, işletmenin sermaye, sermaye yapısı, faaliyet alanına kadar bir çok kriteri esas olarak almaktadır.
Ülkemizde KOBİ tanımlaması yapan tek bir kanun bulunmakta oda 3624 sayı numarası ile çıkan kanundur. Kanun adı ” Küçük ve Orta ölçekli sanayi geliştirme ve destekleme idaresi” kanunudur. Bu kanunda KOBİ tarifi yapılırken personel sayısı esas alınmış ve sadece imalata sanayine yönelik bir tar bulunmaktadır. Bu tarif ise sadece istihdam edilen personelin sayısı 150 kişi altında olması kurallarını getirmektedir. Diğer KOBİ tarifleri ise ya bakanlar kurulunun zaman zaman aldığı kararlar ile yada KOBİ’ lerle  yakından ilişkide bulunan kurumların kendi insiyatiflerince belirledikleri tariflere dayalıdır.
Burada bir işletme KOBİ tarifine uymak çabaları bir çok kuruluştan ucuz kredi vergi indirimi yada gelişme aşamasında elde edecekleri vergi istisnaları yad yatırım avantajlarından elde etme çabalarıdır. Kobi tarifine uyan kuruluşlar aslında sanayinin istihdam yükünü oldukça fazla oranda üzerlerine almak gibi vasıfları vardır. Bir başka yönü de Avrupa Birliği yada diğer yurt dışı kurulaşların sağlamakta olduğu avantajlardan istifade etmek amaçlıdır.
KOBİ sınıfına giren işletmeler devlet kurumlarının sağladığı adına teşvik uygulamaları denen kurumsal avantajlardan faydalanmak isterler, devlet kurumları ise bunlardan hangi konuda faaliyet gösterirlerse faydalanacakları konusunda zaman zaman tebliğ yayınlarlar; bugünlerde bu sektörler İmalat, Tarımsal sanayi, Turizm (sadece konaklama tesisleri ), Eğitim, Sağlık, Madencilik, Bilgisayar yazılımları olarak sınırlamıştır. Bunları yöresel kavramlara bölmek suretiyle gelişmiş yöreler, gelişmekte olan yöreler, az gelişmiş yörelere göre oransal olarak bölmüştür. Amaçları yatırımları geri kalmış yörelerde imalat, tarım sanayi vb. faaliyetlere destek olmaktır.
Burada bir başka sınıflamadan söz etmek gerekmektedir:
•    İstihdam sayısı 50-250 kişi olanlar  Orta ölçekli işletmeler
•    İstihdam sayısı 10-49  kişi olanlar  Küçük ölçekli işletmeler
•    İstihdam sayısı  1-9  kişi olanlar   mikro  ölçekli işletmeler sınıflandırılmakta ve bunların net satış hasılatları esas alınmaktadır.
KOBİ tarifine giren işletmelerin net satış hasılatlarına göre sınıflandırılmaları her yıl başında periyodik olarak Maliye Bakanlığı açıklamaktadır. KOBİ tarifine girerek bu konuda çeşitli kredi, eğitim, çeşitli avantajlardan istifade etmek isteyen işletmeler ilgili kurumlara başvurarak KOBİ teşvik belgesi almak zorundadırlar.